(အႏၲာနႏၲဒိ႒ိ ဒုတိယ၀ါဒ)
၅၅။ ဒုတိယ၀ါဒ၌ကား အဆံုးရွိ အဆံုးမရွိ အယူရွိကုန္ေသာ အသွ်င္သမဏျဗာဟၼဏတုိ႔သည္ အဘယ္ကုိအေၾကာင္းျပဳ၍ အဘယ္ကုိ စြဲမွီ၍ ေလာက၏ အဆံုးရွိ အဆံုးမရွိကုိ ျပကုန္သနည္း -
ရဟန္းတို႔ ဤေလာက၌ အခ်ဳိ႕ေသာ သမဏသည္လည္းေကာင္း၊ ျဗာဟၼဏသည္လည္းေကာင္း ျပင္းစြာအားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ ၿမၿမံံစြာ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ အဖန္ဖန္ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းကုိ စြဲြ၍ ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းျခင္းကုိ စြဲ၍ ထုိသုိ႔သေဘာရွိေသာ စိတ္တည္ၾကည္ျခင္းကုိရ၏၊ ယင္းသုိ႔ စိတ္သည္ တည္ၾကည္လတ္ေသာ္ ေလာက၌ အဆံုးမရွိဟု ထင္မွတ္လ်က္ ေန၏၊ ထုိသူသည္ ဤသုိ႔ ဆုိ၏ -
''ဤေလာကသည္ အဆံုးမရွိ၊ အပုိင္းအျခား မရွိ၊ ' ဤေလာကသည္ အဆံုးရွိ၏၊ ပတ္၍ သြားႏုိင္ေသာ ခရီးရွိ၏'ဟု ဆုိၾကေသာ ထုိသမဏျဗာဟၼဏတုိ႔၏ စကားသည္ မွား၏၊ ဤေလာကသည္အဆံုးမရွိ အပုိင္းအျခားမရွိ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ -
ငါသည္ ျပင္းစြာ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ ျမဲၿမံံစြာ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ အဖန္ဖန္ အားထုတ္ျခင္းကုိ စြဲ၍ မေမ့မေလ်ာ့ျခင္းကုိ စြဲြ၍ ေကာင္းစြာ ႏွလံုးသြင္းျခင္းကုိ စြဲ၍ ထုိသုိ႔သေဘာရွိေသာ စိတ္တည္ၾကည္ျခင္းကုိ ရ၏၊ ယင္းသုိ႔ စိတ္သည္ တည္ၾကည္လတ္ေသာ္ ေလာက၌ အဆံုး မရွိဟု ထင္မွတ္လ်က္ေန၏၊ ဤအေၾကာင္းေၾကာင့္ ဤေလာကသည္ အဆံုးမရွိ၊ အပုိင္းအျခားမရွိဟု ငါသိ၏'' ဟူ၍ ဆုိ၏။
ရဟန္းတုိ႔ ဤသည္ကား ဒုတိယ အေၾကာင္းတည္း၊ ယင္းကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ယင္းကုိ စြဲမွီ၍ အဆံုးရွိအဆံုးမရွိ အယူရွိကုန္ေသာ အခ်ဳိ႕ေသာသမဏျဗာဟၼဏတုိ႔သည္ ေလာက၏ အဆံုးရွိ အဆံုးမရွိ ကုိျပကုန္၏။ (၂-၁၀)
၁ ေဒၚလာ= ၉၈၀ က်ပ္
၁ ဘတ္ = ၃၁ က်ပ္
